امتیاز مثبت
۰
 
برگزاری ویژه برنامه با حضور صفار هرندی در دانشکده علوم قرآنی تهران
دکتر صفار هرندی:«توصیه من به شما جوانان این است که با تلاش و کوشش برای این مملکت اقتصاد روشنی را به ارمغان آورید.
تاریخ انتشار : يکشنبه ۱۹ آبان ۱۳۹۸ ساعت ۱۵:۳۸
کد مطلب: 9969
 
برگزاری ویژه برنامه با حضور صفار هرندی در دانشکده علوم قرآنی تهران
 
به گزارش پایگاه قرآنی دانشگاهی ایحا از تهران، ویژه برنامه ای با حضور آقای دکتر صفار هرندی عضو محترم مجمع تشخیص مصلحت نظام، دانشجویان و مسئولان در دانشکده علوم قرآنی تهران برگزار شد. این مراسم با تلاوت آیاتی از کلام ا... مجید، پخش سرود ملی، پخش کلیپ تحت عنوان ایستاده ایم تا آخرین قطره خون آغاز شد.
در ادامه این مراسم آقای دکتر محمد حسین صفّار هرندی به ایراد سخنرانی پرداخت.
خلاصه ای از متن سخنرانی ایشان به شرح ذیل است:
از این که توفیق پیدا کردم برای بار دوم در این دانشکده آمدم و توفیق مجدد پیدا شد که در خدمت شما عزیزان دانشجو و مدیران بزرگوار و اساتید باشم خدا را شکر می کنم. و غطبه می خورم به حال شما که ریزه خوار خوان قرآن کریم هستید انشاالله توشه هایی که بر می گیرید سرمایه های بزرگ زندگی شما باشد. به قول حافظ که گفت:« من هرچه کردم از دولت قرآن کردم».
در مورد ۱۳ آبان یک بحث تاریخی هست که مکرر شنیده اید وی اشاره کرد سیزده آبان به سال ۵۸ بر نمی گردد. بلکه دو تاریخ قبل تر دارد که یکی دهه چهل و دیگری در آستانه انقلاب است که درهر سه جفاهایی به ملت ما شده است. ۱۳ آبان در مجلس سوم روز ملی مبارزه با استکبار قانونی اعلام شد که اگر کسی بخواهد انکار کند باید اول قانون را کنار بگذارد.
این که حالا به چه دلایلی به تبع بحث ۱۳ آبان و مبارزه با استکبار روابط ما با آمریکا قطع هست این خود تاریخ دارد وارد بحث نمی شوم قطع رابطه از جانب آمریکا شد و از جانب ما نبود. بحث من بیشتر ناظر بر این بخش هست که کسانی که اصرار دارند باید این رابطه را برقرار کنیم از چه منظری ما ایجاد رابطه مجدد بین ایران و آمریکا را رد می کنیم ؟
یک منظر این است با پیشینه و سوابقی که با آن ظلم هایی به ما کردند نمی توانیم به آنها اعتقاد کنیم چه بسا که لازم است بابت جفاها و مظالم محاکمه شوند. غرامت بپردازند به ما ؛ یک نمونه هدف قرار دادن هواپیما و پرپر شدن ۲۹۰ انسان ایرانی که حدود ۶۰ نفر بچه بودند و عامداً این ها را زدند قتل خطری نبود چون وقتی مورد هدف قرار دادند و معلوم شد که هواپیمای مسافربری بوده باید عذرخواهی می کردند که نکردند. فرمانده ناو آمریکایی که این کار را کرد مورد تشویق قرار گرفت و به وی جایزه به عنوان قهرمان ملی دادند.
یک منظر ممکن است اصلا ما با آمریکا به عنوان سرکرده اشرار عالم سرکرده کفر جهانی، سرکرده مستبکران شرعاً نمی توانیم در برابر او حالت رکون داشته باشیم ممکن است بگوییم منظر عقیدتی داره برای ما نزدیک شدن به او هر کدام از این ها جای تأمل است و باید به آن پرداخت.
بحثی که می خواهم راجع به آن حرف بزنم این است که آیا در نزدیک شدن ما به آمریکا اون چیزی که بعضی ها اصرار دارند و می گویند اگر می خواهید اوضاعمون درست شود وجود دارد؟ درست است؟ همه قبول داریم وضعیت اقتصادی نابسامان هست یعنی این طور که شایسته است، وضعیت معیشت مردم بر وفق مراد نیست.کسانی که ادعا دارند که علت این که مشکلات ما تلنبار شده، این است که ما با آمریکا در حال خصومت هستیم؛ اگر این ارتباط برقرار شود مشکلات حل می شود، از این منظر، چند کلمه خدمت شما عرض می کنم: آمریکایی ها که بعضی ها دل بسته اند که مسائل شون از طریق آن حل شود، خودش چه وضعیتی دارد؟ آیا دست سخاوتمندی از او می بینیم که حاضر می شود دیگران را زیر پر و بال خود بگیرد و کمک دهد؟ یا این که وضعیت دیگری هست؟ آن هایی که دل بسته اند به این که اگر به آمریکا نزدیک شویم می توانیم بار خود را ببندیم و استناد می کنند به موارد تاریخی؛ به این که کشورهایی مثل کره جنوبی، تایوان، مالزی، اندونزی و کشورهای شرق آسیا به دلیل این که نزدیک شدند به آمریکا، وضعیت اقتصادی شون متحول شد؟ تا جایی که تا الان از قطب های قدرت اقتصادی در دنیا هستند، این حرف اگرچه تماماً درست نیست، ولی فرض می کنیم که درست است.
این که می گوییم درست نیست، وقتی ما می رویم تاریخچه کره را بررسی می کنیم، می بینییم بخش عمده این تحولاتی که به صورت مثبت عمده در کره در ۵۰ سال اخیر شکل گرفته، تحولی است که در جامعه ی کره اتفاق افتاده، نه کمک هایی که از بیرون آمده ولی ما می گوییم با فرض آنکه این کمک هایی که آمریکایی ها در اون مقطع کردند خیلی مؤثر بوده کی اون ها این کمک ها را کردند ؛ اوایل دهه ۶۰ میلادی خوب است بدانید دهه ۶۰ و ۵۰ دوره ای است که آمریکا از جنگ جهانی دوم به عنوان یک قدرت تازه نفس دارای امکانات وسیع مالی و پولی و اقتدار اقتصادی بیرون آمد. بر خلاف اروپا که در جنگ بود آمریکا به علت در معرض نبودن و عقب بودن و فاصله با محیط جنگ کمتر آسیب دیدند، یا اصلاً آسیب ندیدند و به عکس کارخانجاتشان سه شیفت و شبانه روز کار می کردند و در جهت تولید اسلحه و مهمّات و تدارک و تجهیزات جنگی و این ها را می فرستادند و می فروختند به کشورهای دیگر. لذا وقتی جنگ تمام شد یک عده به فلاکت و نیستی، نشسته بودند و آمریکایی ها که خارج از گود بودند، صاحب ثروت زیاد بود، این جا بود که طرحی را آمریکایی ها برای این که کشورها را زیر بلیط خود بگیرند، و آنها را مدیون خود کنند و کشورهای قدرتمند اروپایی را تحت سلطه خود بگیرند طرحی توسط رییس جمهور وقت آمریکا ارائه شد که متناسب با دارایی های که دارند، وام هایی با بهره کم به آنها بدهند تا دوباره بتوانند خودشان را احیا کنند. اینجا آمریکا به عنوان یک دست سخاوتمند جلوه کرد در ذهن بسیاری از ملت ها، بخشی از اون وام ها نیز به کشور ما داده شد در دهه ۲۰ و۳۰ شمسی. امروز آمریکایی ها همان رویه را دارند؟ به هیچ وجه! نه پول دارند نه این که به طور کلی فقیر شدند، آمریکا هنوز هم کشور قدرتمندی است به لحاظ اقتصادی یا اقتصاد اول جهان است. با توجه به تغییراتی که در چین پیش آمده، پیش بینی کردند چین به زودی اقتصاد آمریکا را جا می گذارد، بعضی ها می گویند این اتفاق افتاده و بعضی ها می گویند در شرف اتفاق هست. به هر حال اگر دوم هم شود اقتصاد بسیار بزرگ و قدرتمندی هست. فرقش با ۴۰ یا۵۰ سال پیش در این هست که الان اگر هم پولدار هست اون موقع مثلا اگر بگوییم کل تولید ناخالص آمریکا ۱۰۰۰ میلیارد دلار بوده، الان تولید ناخالص آمریکا ۲۰ هزار میلیارد دلار و تولید ناخالص آمریکا، اون موقع یک بیستم الان هم نبوده، با این تفاوت که اون موقع، بدهی های آمریکا به چند میلیارد دلار نمی رسید، ولی امروز بدهی های آمریکا مطابق اون چیزی که دو روز پیش وزارت خزانه داری آمریکا خودش رسمی گزارش کرده، ۲۳ هزار میلیارد دلاراست یعنی ۳ هزار میلیارد دلار بیشتر از درآمد ناخالص ملی خودشون!! آن است که شما می فهمید که چرا ترامپ، به بعضی از دست نشانده های خودش توی منطقه می گوید: اگر می خواهید من برای شما امنیت برقرار کنم، پولش را نقد بدهید، دیگر چون گذشته نیست که ما اومدیم هفت هزار میلیارد دلار در این منطقه خرج کردیم، از وقتی که جنگ عراق و افغانستان آغاز شده، بیش از هفت هزار میلیارد دلار هزینه کردند الان چیزی در دستمون نیست!! بنده کاری به راستی آزمایی سخن ترامپ ندارم ولی او برای تخریب روسای قبلی های خودش میگه پول ها را حرام کردید، من الان پولی ندارم که خرج شما در خاور میانه کنم اگر کسی می خواهد به من پناه بیاره که امنیتش را تامین کنم، باید پولش را نقدا بپردازد!!
ترامپ به عربستان خیلی وابسته است و باید از عربستان ممنون باشه، ولی باز تحقیرش هم می کند.
برمی گردیم به اون پرسش که از نزدیک شدن به آمریکا، چی عاید ما می شود ما که پول نداریم بدهیم بیاورند که امنیت ما را تأمین کنند، به علاوه مگر ما مشکل امنیت داریم؟ اون هایی هم که تازه به آمریکا نزدیک شدند. که امنیت پیدا کنند، مگر امنیت پیدا کردند؟ همه دوستان خوب آمریکا که حداکثر همکاری را با آمریکا کرده بودند، همه از بین رفتند. عربستانی که به خیال خودش با این جور بذل و بخشش ها به ایالات متحده، تأمین امنیت می کند دچار ناامنی شد. آمریکایی که به همه عالم فخر می فروشد و سرآمد تلقی می شد به سمت جهان سومی شدن پیش می رود.
ما به به لحاظ نظامی می ترسیم آمریکا حمله و جنگ کند تا به آن ها پناهنده شویم و در امان باشیم؟ آیا واقعآ آمریکا ترسناک هست با اون سلاح ها و تجهیزاتی که دارد؟ خیر اگر ملتی با علم به این که نقاط ضعف طرف مقابل رو کشف کند و در نقاط ضعف اون، خودش را تقویت کند همانند کاری که ملت ایران کرده، می توان جلوی آمریکا ایستاد. اعتبار سیاسی آمریکا مخدوش شده است و در نزدیک شدن به آمریکا، کشور معتبر نمی شود؛ بلکه اعتبارش را از دست می دهد! با این اوصاف هست که می خواهند در قبول مذاکره کردن با آمریکا ما را تضعیف کنند! مذاکره و پیوند با آمریکا به هر دلیل، ترس از معیشت، امنیت و غیره منطق کسانی که می خواهند ما را تضعیف کنند. آن ها راه را اشتباه می روند یا خدای ناکرده دارند خیانت می کنند بنده برچسب خیانت به کار نمی برم؛ چون اثبات لازم دارد. این کار دستگاه اطلاعاتی هست که کشف کند این ها به واسطه آن که به آن طرف متصل شده اند، این حرفها را تحویل جامعه می دهند، یا برآوردهاشون غلط است یا فهم شون از مسائل سیاسی نادرست هست. به هر حال آمریکا نه از نظر اقتصادی، نه از نظر وجهه سیاسی و نه از نظر نظامی، برای ما نمی تواند فایده ای داشته باشد و پیوند با او، نه تنها سودمند نیست که مشکلات زیادی را در پی دارد.
Share/Save/Bookmark