امتیاز مثبت
۲
 
نخستین رساله دکتری در دانشگاه علوم و معارف قرآن کریم دفاع شد
به گزارش پایگاه قرآنی - دانشگاهی ایحاء از قم، نخستین دفاعیه رساله دکتری دانشگاه علوم و معارف قرآن کریم در دانشکده تفسیر و معارف قرآن قم برگزار شد.
تاریخ انتشار : شنبه ۳ مهر ۱۳۹۵ ساعت ۰۹:۲۹
کد مطلب: 5820
 
 
در این جلسه ابوالحسن مؤمن نژاد دانشجوی مقطع دکتری رشته تفسیر تطبیقی قرآن کریم از رساله خود با عنوان «بررسی مبانی جری و تطبیق در تفسیر قرآن» دفاع کرد.
این رساله که به راهنمایی حجت الاسلام و المسلمین علی راد دانشیار دانشگاه تهران پردیس فارابی و مشاوره آقایان عبدالرضا زاهدی استادیار دانشگاه آیت الله بروجردی(ره) و مهدی باکویی استادیار دانشگاه علوم و معارف قرآن کریم تدوین گردیده است، پس از بررسی ملاحظات استادان داور آقایان محمدعلی رضایی اصفهانی استاد جامعه المصطفی(ص) ، سید محمدنقیب استادیار دانشگاه علوم و معارف قرآن کریم و محمود ابوترابی استادیار دانشگاه علوم و معارف قرآن کریم و پاسخ های دانشجو و استادان راهنما و مشاور، موفق به کسب درجه عالی و نمره ۱۹ گردید.
در چکیده این رساله آمده است:
قرآن کریم به عنوان آخرین و کامل ترین برنامه هدایت و سعادت بشر، در زمان و مکان خاصی، از طرف خداوند بر حضرت محمد(ص) نازل شده است. جَرَیان و تعمیم مفاهیم و آموزه های قرآنی فراتر از زمان و مکان نزول، و انطباق آن ها در طول زمان بر شرایط، حالات و مصادیق جدید، یکی از قواعد مهم تفسیری است که در لسان قرآن پژوهان به «جَری و تطبیق» شهرت دارد. اختصاص شماری از روایات امامیه به این موضوع از یک سو، و نقد و طعن این روایات توسط منتقدانِ مکتب تفسیری امامیه از سوی دیگر و پیوند این قاعده با خاتمیت، جامعیت و جاودانگی قرآن، اهمیت تبیین مبانی این قاعده را ضروری و مضاعف می نماید.
در این پژوهش با روش توصیفی- تحلیلی، مبانی، دلایل و شواهد این قاعده تفسیری از جنبه ادبی، قرآنی و روایی، استخراج، دسته بندی و بررسی شده است. مهمترین مبانی و شواهد به دست آمده برای قاعده جَری و تطبیق عبارتند از: پایان ناپذیری معانی و مصادیق متن، استعمال لفظ در بیش از یک معنا، العبرۀ بعموم اللفظ لا بخصوص السّبب، وضع لفظ برای روح معنا؛ جاودانگی و جهانی بودن قرآن، آیات قرآنی، روایات و سیره عملی معصومین و اجماع مفسران امامیه. تبیین و تحلیل درست و مستند مبانی و دلایل این قاعده روشن می کند که ایرادات وارده از طرف منتقدان، یا از روی عدم آگاهی و دقّت در مسئله بوده و یا ریشه در تعصّبات مذهبی و سیاسی دارد، چرا که تدبّر و تأمّل منصفانه در اطراف این قاعده و بررسی دلایل آن نشان می دهد که اولاً این روش تفسیری، با رسالت جهانی و جاودانگی قرآن سازگار و امری طبیعی است و ثانیاً به اشکال گوناگون در علوم دیگر از جمله زبان شناسی، اصول، علوم قرآنی و ادبیات مطرح و مورد قبول است و معصومین به عنوان مبتکران این سنّت تفسیری، راهی را برای خروج مفاهیم و تعالیم قرآنی از حصار زمان و مکان، و نو بودن آن ها در هر عصری به آیندگان معرفی و آن را آموزش داده اند.
Share/Save/Bookmark