امتیاز مثبت
۰
 
توسط عضو هیئت علمی دانشکده علوم قرآنی اصفهان مطرح شد:
تبیین روایت منقول از حضرت فاطمه(س) درباره دعا کردن برای دیگران
عضو هیئت علمی دانشکده علوم قرآنی اصفهان با اشاره به روایت منقول از حضرت فاطمه(س) درباره دعا کردن برای دیگران، آثار تربیتی عمل کردن به این روایت را تبیین کرد.
تاریخ انتشار : شنبه ۱۸ بهمن ۱۳۹۹ ساعت ۱۱:۰۲
کد مطلب: 11700
 
 
به گزارش ایحا از اصفهان، دکتر محمد محقق عضو هیأت علمی دانشکده علوم قرآنی اصفهان در گف و گو با خبرنگار ایحا، به تببین روایات منقول از حضرت فاطمه سلام الله علیها درخصوص دعا کردن برای دیگران ، پرداخت.

وی اظهار کرد: حضرت فاطمه سلام الله علیها در روایتی در پاسخ امام حسن(علیه السلام) که پرسیده بود: چرا براى همسایگان و دیگران دعا مى‌کنى و براى خود دعا نمى‌کنى؟ فرمودند: «الجارُ ثُمَّ الدّارُ». اوّل همسایه ، سپس خانه خود.

دکتر محقق اظهار کرد: در این حدیث چند نکته قابل تأمل وجود دارد. در این روایت می‌خوانیم که حضرت زهرا(س) شب را تا صبح دعا و عبادت کردند پس نکته اول توحید حضرت و کیفیت توحید ایشان است؛ چرا که دعا در اسلام نشانه عبودیت و بندگی است.

وی افزود: در این روایت به نقل از امام حسین از برادر بزرگوارشان امام حسن علیهما السلام چنین آمده که فرمود: «مادرم در شب جمعه ای در محل عبادت خود از نیمه شب تا سحر گاه مشغول نماز و دعا و راز و نیاز بود و برای مؤمنین و مؤمنات بسیار دعا میکردند و از آنان در دعا نام میبردند و برای خود دعایی نکردند. من با تعجب پرسیدم مادر عزیزم برای خود آنگونه که برای دیگران دعا کردید از خداوند درخواستی نداشتید؟! در پاسخ فرمود: دلبندم الجار ثم الدار. همسایه سپس خانه». در این روایت که نقل به مضمون شد، اهمیت خیر خواهی و دعا برای دیگران به روشنی مطرح شده و لازم دوست داران و موالیان آن بانوی مکرم به این نکته توجه و آن را در عمل پیاده نمود و از خیر خواهی و گام برداشتن در کمک به دیگران دریغ نورزیم.

محقق ادامه داد: روایت بیانگر آن است که امام حسن(ع) تنها یک شب ناظر عبادت ایشان است و پیداست که ایشان در اوقات و شب‌های دیگر نیز چنین بودند؛ اما روایت بیان می‌کند شبی حضرت تا صبح خدا را می‌خوانند. حدیث به ما نشان می‌دهد توحید حضرت فاطمه(س) چه قدر قوی بوده است که ایشان احساس فقر می‌کردند؛ از این رو تا صبح خدا را می‌خوانند.

عضو هیئت علمی دانشکده علوم قرآنی اصفهان با اشاره به جایگاه رفیع دعا در اسلام اظهار کرد: بر اساس آخرین آیه سوره فرقان «قُلْ مَا یَعْبَأُ بِکُمْ رَبِّی لَوْلَا دُعَاؤُکُمْ؛ بگو اگر دعاى شما نباشد پروردگارم هیچ اعتنایى به شما نمى‏‌کند»، به هر میزان که به خدا توجه کنیم و او را بخوانیم، ارزش ما نزد خداوند بالاتر است.

وی ادامه داد: پیامبر اکرم(ص) فرمودند: «ضعیف‌ترین افراد کسانی هستند که دعا هم نمی‌توانند بکنند». بسیاری هستند که شرایط روحی دشواری دارند و با وجود پریشانی‌ها، تنگناها و گرفتاری‌های بسیار، توفیق دعاکردن را هم پیدا نمی‌کنند.

محقق افزود: اینان به جای اینکه از خداوند طلب حاجت کنند یا به افسردگی و پریشانی کشیده می‌شوند و یا به صورت خفت بار دست به دامان افراد دیگر و خرافات می‌شوند. ولی قرآن ما را به خدا دعوت می‌کند و می‌فرماید فقرتان را به خدا عرضه کنید. قرآن می‌خواهد ما فقرمان را برابر خدا فراموش نکنیم و منبع روزی خود را در طیف وسیع مادیات و معنویت بشناسیم.
Share/Save/Bookmark