امتیاز مثبت
۱
 
عضو هیأت علمی دانشکده علوم قرآنی کرمانشاه:
مولود کعبه مانند کعبه محور و مبنای وحدت است
عضو هیأت علمی دانشكده علوم قرآني كرمانشاه در ایام ولادت امام علی علیه السلام به بیان نقش و جایگاه حضرت در وحدت جامعه اسلامی پرداخت.
تاریخ انتشار : چهارشنبه ۶ اسفند ۱۳۹۹ ساعت ۱۰:۲۲
کد مطلب: 11739
 
 
به گزارش ايحاء از كرمانشاه، دکتر زهره نریمانی عضو هیأت علمی دانشكده علوم قرآني كرمانشاه در گفت و گو با خبرنگار ايحاء به مناسبت میلاد با سعادت حضرت امیر المؤمنین علی علیه السلام با بر شمردن فضائلی از این امام همام به درس آموزی از محوریت حضرت علی(ع) در وحدت زائی اشاره کرد و گفت: مولود کعبه مانند کعبه، محور و مبنای وحدت است.

وی اظهار کرد: امام علی علیه السلام در وجوه متعدد به تمام آزادگان جهان درس دارد. اما برای شیعه ایرانی در آستانه قرن ۱۵ هجری و ۲۱ میلادی درس های بسیار متفاوتی دارد. چرا که انسان و شرایط این عصر تا حدودی متفاوت است. ما چند جور علی می شناسیم. و البته همه این علی ها در نوع خود رب النوع، اسطوره، عالی و درس آموز است. علیِ شجاع، علیِ متفکر، علیِ حق جو، علیِ عابد و لطیف، علیِ مسئولیت پذیر، علیِ حاکمِ عادلِ اعلا و... اما آنچه برای من، امروز بسیار درس آموز است، علی وحدت زاست.

دکتر نریمانی افزود: بدین معنا که اگر ما در سیره و تاریخ حیات حضرت علی درنگ کنیم تمام تلاش حضرت برای ایجاد وحدت در جامعه اسلامی به نحو شگفت آوری، پررنگ است. ما این تلاش را بیشتر در هنگام سکوت و در دوره غصب خلافت می بینیم. اما واقعیت آن است که امیرالمومنین(ع) در دوران حکومت خود نیز یکی از مهمترین تلاشهایش ایجاد وحدت در بین امت اسلامی بود. تمام تلاشش حتی در آستانه جنگ ها دوری از انشقاق امت اسلامی بود. تلاش بسیار حضرت برای منصرف ساختن اصحاب در جنگ جمل، از بین بردن مرزبندی ها و طبقاتی که پیش از حکومت حضرت توسط خلفا ایجاد شده بود و همه را حتی مخالفان و مبغضان خود را یکسان انگاشتن، و.... همه نشانگر همّ و غم ایشان برای وحدت زائی بود.

وی در خصوص اهمیت وحدت زائی در منظر امیرالمؤمنین علیه السلام، گفت: علی علیه السلام، حق مطلق و محور حقیقت است. علی خوب میداند که اختلاف و شقاق و تفرقه میان جامعه انداختن حاصلی جز شکست و رنج و ناکامی و اندوه مردم ندارد. علی عاشق انسان است. آمده است تا با تأسی از رسول خدا، راحتی، رفاه و رشد را برای تک تک انسان ها به ارمغان بیاورد. او می خواهد جامعه ای را برای بشریت به عنوان الگو معرفی کند که همگان در آن جامعه از عشق و آزادی و شادی بهره مند بوده و همه این سرمایه ها را برای خدا بکار گیرند. علی میداند جامعه پر آشوب فتنه انگیزِ سرشار از همهمه و اختلاف، نمیتواند به درستی و راستی در مسیر توحید گام بردارد. علی می داند جامعۀ مملو از نفرت به سبب مرزبندی های عارضی، نمی تواند جامعه ای باشد که به تعبیر قرآن روحِ«رُحَماءُ بَيْنَهُمْ»در آن حاکم باشد. علی فهمیده است که جامعه پر از شقاق، بجای منش «أَشِدَّاءُ عَلَى الْكُفَّارِ» تمام همّ و غم خود را در اتخاذ شدت و نفرت برای افراد جامعه خود بکار می گیرد.

زهره نریمانی با بیان اینکه امام علی علیه السلام، درس آموز مکتب انسانی پیامبر اکرم است، اظهار کرد: امام علی علیه السلام همواره رفتار و ویژگی های رسول خدا رو برای خود الگو و سرق قرار داده است. همان پیامبر مهربانی که برای دختر زنده بگورشدۀ کافری که به شرط حیات، شاید مانند هند جگر خوار هم می شد، اشک می ریزد، تلاش می کند، عشق می ورزد، سنگ می خورد که این دختران کافر بالفطره را نکشید.

وی افزود: علی در مکتب وحدت آموز قرآن استخوان ترکانده است. نمی تواند قرآن بخواند و «يا أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّا خَلَقْناكُمْ مِنْ ذَكَرٍ وَ أُنْثى‏ وَ جَعَلْناكُمْ شُعُوباً وَ قَبائِلَ لِتَعارَفُوا إِنَّ أَكْرَمَكُمْ عِنْدَ اللَّهِ أَتْقاكُم‏» را در عمل پیاده نکند. علی به عنوان هارون محمد(ص)، در مکتب قرآنی پرورش یافته است که گوساله پرستی را از امت، مانند زهر بر جگر خود تاب آورده اما به خاطر تفرقه نیفتادن در میان امت یا قوم سکوت می کند و می گوید: «قالَ يَا بْنَ أُمَّ لا تَأْخُذْ بِلِحْيَتِي وَ لا بِرَأْسِي إِنِّي خَشِيتُ أَنْ تَقُولَ فَرَّقْتَ بَيْنَ بَنِي إِسْرائِيلَ وَ لَمْ تَرْقُبْ قَوْلِي‏ ». علی خود عامل وحدت است. علی وحدت زاست. ما به تعبیر مرحوم شریعتی« قرار بود علی را بگیریم که گمراه نشویم.» اما این تمسک به علی فقط در امور ظاهری و حماسی خلاصه شد. از مرام علی فقط انفاقش را گرفتیم واز شجاعتش فقط درب خیبر را کندن. در حالیکه شجاع¬ترین حالت علی در سکوتش برای وحدت بود چه در زمان حیات رسول خدا که یاوه گویان پیوسته علی را با زبان و عمل آزار رساندند و علی (ع) حتی یکبار به رسول خدا (ص) شکوه نکرد، یا یکبار واکنشی از سر تقابل به مثل نداشت. 

دکتر نریمانی در پاسخ به این پرسش که آیا محل تولد و شهادت حضرت با فضیلت و جایگاه ایشان ارتباط دارد یا خیر؟ گفت: یک فضیلت دیگر که حقیقت و بطن آن حتی در میان پیروان امیرالمؤمنین (ع) مغفول مانده، همین محل تولد حضرت است. علی(ع) مولود کعبه است. خدا از تمام کره خاکی، این خانه را برای تولد ولیّ خاصه خود انتخاب کرده است. آیا غیر از این است که کعبه رمز، محور و سمبل وحدت امت اسلامی است؟ آیا جز این است که همۀ «لا اله الا الله» گویان در مناسک حج با هر ایدئولوژی، منطق، منش، مذهب و... بدون هیج علامت و نشانه ای که حکایت از اختلاف و تفاوت باشد بر گرد کعبه می چرخند؟ کعبه سمبل وحدت مسلمانان و پس از ظهور، سمبل وحدت و یکرنگی انسانهاست. حجة بن الحسن عجل الله تعالی فرجه، هم بانگ نجات بخش خود را از همین کعبه برای جهانیان سر می دهد، رسول خدا(ص) هم از همین کعبه بانگ توحید و برابری و انسانیت سر داد، در کنار همین کعبه مشرکان را بخشید و آزاد نمود، در کنار همین کعبه انسان به عنوان انسان، شرافت یافت و مخاطب خودِ خدا قرار گرفت که«يا أَيُّهَا الْإِنْسانُ إِنَّكَ كادِحٌ إِلى‏ رَبِّكَ كَدْحاً فَمُلاقِيهِ‏». پس مولود کعبه هم مانند کعبه، محور و مبنای وحدت است. باید به مولود کعبه تمسک بجوئیم و جامعه را از اختلاف و چند رنگی نجات دهیم.

وی در پایان در خصوص راهکار عملی نمودن محور وحدت در جامعه اسلامی، بیان کرد: این امر میسر نمی شود مگر آنکه ما در وهله اول تمام مرزبندی های عارضی را که خود برای خوشایند خودمان وضع نمودیم، به یکباره کنار نهیم. انسانیت و انسان ها را تکریم کنیم. به مانند علی برای مظلوم چه زن یهودی و چه شیعه اثنی عشری بی تاب گردیم. تمام ارزش گذاری های مربوط به افراد را به خدا وا نهیم و خود فقط برای رشد انسان و جامعه انسانی تلاش کنیم. اگر مصیبت زده و رنجدیده ای را دیدیم از مذهب و گرایش و اعتقاد و مرامش نپرسیم و او را سرزنش نکنیم و فقط یاری برسانیم و همین. مخالفان خود را در هر امری نرانیم و آن ها را از موهبت ها و حقوق طبیعی خود بی بهره نکنیم. با انسان، انسان گونه مدارا کنیم. شاید بتوان گفت یکی از بزرگترین درس های مهم علی(ع) برای ما در این دوره، انسان دوستی و پرورش روح انسانیت در جهان منحط و فریب خورده امروز است.
Share/Save/Bookmark