امتیاز مثبت
۰
 
دفاع از پایان نامه « بررسی خاستگاه، سیر تطور و اعتبار سنجی تجوید قرآن کریم» در مشهد
جلسه دفاع از پایان نامه مقطع کارشناسی ارشد با عنوان « بررسی خاستگاه، سیر تطور و اعتبار سنجی تجوید قرآن کریم » در دانشکده علوم قرآنی مشهد برگزار شد.
تاریخ انتشار : شنبه ۶ ارديبهشت ۱۳۹۹ ساعت ۰۹:۴۴
کد مطلب: 10847
 
 
جلسه دفاع از پایان نامه با عنوان « بررسی خاستگاه، سیر تطور و اعتبار سنجی تجوید قرآن کریم » با نگارش میلاد اسماعیلیان ، دانشجوی مقطع کارشناسی ارشد و با راهنمایی دکتر محسن دیمه کار گراب و داوری دکتر محسن رجبی در دانشکده علوم قرآنی مشهد برگزار شد.
این پایان نامه در نهایت با نمره ۵/۱۸ و درجه خیلی خوب در مشهد پذیرفته شد.
در چکیده این پایان نامه آمده است:
تجوید یکی از مهمترین مباحث مربوط به علم قرائت است که از دیرباز مورد توجه قاریان، مقریان و اندیشمندان اسلامی بوده است، به ویژه آنکه درگاه اولیه آشنایی با قرآن کریم و فهم معارف بلندش، خواندن و قرائت صحیح آن است. لیکن در این عرصه با گستره ای از اصول و قوانین تجویدی روبرو هستیم که بحث وحیانی بودن آن، با چالشی اساسی روبرو است.
در این میان برخی از اندیشمندان نظر به مقوله اختلاف قرائات و روایات سبعة احرف و برخی از روایات تجویدی، بر انتساب نبوی و قداست آن تأکید نموده اند و در مقابل نیز برخی نیز اصالتی برای آن قائل نشده اند.
بررسی ها نشان می دهد که بسیاری از قرائات و احکام تجویدی داخل در آن، جایگاهی ارزشی نداشته و در طول قرون مختلف بر اساس پاره ای از عوامل طبیعی و غیر طبیعی، بوجود آمده و رنگ تقدس به خود گرفته است. روایت «سبعة احرف» نیز نمی تواند به عنوان پشتوانه ای در توجیه قداست مفهوم توسعه یافته تجوید لحاظ گردد، چه اینکه اصل این روایت گویا در عرصه معانی و بطون قرآن صادر شده و بعدها در جریان بازنشر غیر حرفه ای و تغییر یافته مستمسک قاریان و مقریان در حوزه قرائت قرار گرفته است و طبعا به مسئله قرائات و تجوید راه پیدا کرده است. افزون بر اینکه غالب اصول تجویدی غیر مرتبط و یا غیر موثر در فهم آیات، اموری برساخته و یا برگرفته از لهجات قبایل بوده و جایگاهی ارزشی ندارد.
هم چنان که هسته اولیه تجوید که لازمه قرائت نبوی بوده است از قداست ویژه ای برخوردار است و طبعا عدم رعایت متعمدانه این بخش می تواند زمینه ساز سوء برداشت در فهم و تفسیر قرآن گردد. لیکن بخش توسعه یافته تجوید در میان قاریان سده های پس از رحلت نبوی است که به دلیل عدم نص نبوی بر آن و عدم تأییدی از اهل بیت علیهم السلام بر آن و نیز به دلیل شکلگیری آن تحت تأثیر لهجه ها و آراء و سلایق قاریان و عالمان علم تجوید دارای قداست وحیانی و نبوی نیست و یادگیری آن چندان ضروری به نظر نمی رسد. به ویژه آنکه اگر پرداختن افراطی به این مقوله سبب شود که قرآن آموزان بیشتر به این حوزه روی بیاورند و از حوزه ظرائف و لطائف آموزه های قرآنی بی بهره مانند و یا سبب دلسردی قرآن آموزان گردد، در این صورت نه تنها هیچ ارزشی ندارد بلکه مانع بهره مندی از کتاب الهی نیز خواهد شد.
Share/Save/Bookmark